Prozapublicatie Op Ruwe Planken

Deze maand vierde ik mijn allereerste prozapublicatie, in Op Ruwe Planken- literair tijdschrift voor beginnende schrijvers. De verhalen, schetsen, fragmenten (geef ze een naam) zijn ontstaan tijdens de schrijfcursussen die ik de laatste jaren volgde. Toevallig gaan ze allemaal over hetzelfde vrij ongezellige onderwerp (verlies en de (on)kunde om daarmee om te gaan). Daarom heb ik…

Hij van mij

Hoe persoonlijker mijn teksten, hoe minder ik ze deel. Daarom bleef dit gedichtje over de mooiste en heftigste periode uit mijn leven lange tijd binnen de veilige kring van dichtcursus-deelnemers. Nu deel ik het toch, met angst voor fronsen en zuchten en gniffels, omdat ik blij word van het schrijven en er beter in wil…

Plan B: geen plannen

Maanden geleden wist ik al: eind maart zit ik thuis. Het vooruitzicht: weinig werk, veel pyjama. Ik had er zin in.

Ongepast? Communicatie in Corona-crisistijd

Ongepast. Zo oordeelde een klant van één van mijn opdrachtgevers deze week over een mailing waarvan ik de tekst had geschreven. Lichte paniek, toen ik dat hoorde. Wat had ik twee weken geleden ook alweer precies getikt? Ik las de mail en haalde opgelucht adem. Geen ongelukkige Corona-inhaker, geen misplaatste grap en ook geen zwaarmoedige…

Over maagklepjes, melktanden en andere missers van Moeder Natuur

Baby’s zijn niet perfect. Sterker nog: ze hangen van de productiefoutjes aan elkaar. In mijn WIJ column pleit ik voor olifantendracht en een compleet gebit bij de geboorte. “En kunnen vrouwen dan meteen een ritssluiting krijgen?” Bouwpakket baby Wonderlijk vond ik het, die keren dat ik tijdens een echo keek naar dat kleine wezentje dat…

Columnist

  Kinderen. Je krijgt er zoveel voor terug. In mijn geval een vaste column in het magazine WIJ , waarin ik terugkijk op mijn eerste schreden -met vallen en opstaan- in de wonderlijke wereld van het moederschap. Mijn eerste column lag in januari 2018 op de mat bij 165.000 (aanstaande) vaders en moeders. Lees ‘m hier!…