Ontwaken

Dertig jaar lang dacht ik dat ik aangeboren aartslui was.  Maar er scheen iemand in me te wonen die van hardlopen houdt. En zo vond ik mezelf de (vroege) ochtend voor mijn 38ste verjaardag terug in de polder bij Utrecht, om 21,1 kilometer te gaan hardlopen. Wat een cadeau. Echt waar.

Eeuwig

Ik had de eer om een afscheidsgedichtje te schrijven voor een bijzondere mevrouw, die bijna honderd jaar lang alles uit het leven heeft gehaald. Een vrouw die ik niet gekend heb, maar die ik precies voor me zag dankzij de verhalen van haar kleindochter, die het gedicht voorlas tijdens de uitvaart. Wil je ook een…

Veertig vieren

Veertig worden. Het is een mijlpaal waar ik persoonlijk wat minder naar uitkijk. Maar mijn vriendin Jorieke vond het helemaal geen straf om die leeftijd aan te tikken. Sterker nog: ze vierde haar 40 uitbundig. Omdat het leven een feest is. Gelijk heeft ze.

Eigenwijze wielen

Of ik iets kon schrijven voor haar jarige vader, vroeg een vriendin me. Ik ken haar vader en zag hem direct voor me. Onbezonnen op zijn racefiets. Trappend door verdriet, genietend van het leven. Hij stuurde me een berichtje om me te bedanken. Het had hem geraakt, schreef hij. En dat raakt mij dan weer.

Klein geluk

De laatste maanden schreef ik zoveel persoonlijke gedichtjes en teksten voor anderen. Maar iets voor mijn eigen moeder op papier zetten, dat lukte niet. Te bekend en te persoonlijk. Zoiets. Toen ze 65 werd, kon ik het toch. Omdat het, zeker nu, een dag is om te vieren wat er wel is. Om te vieren…

Dagen van gras

Ooit, in een vorig leven, leefde ik van festival naar festival.  Die weekenden vol muziek en vriendschap leken oneindig. Ik vond het dan ook heel tof dat één van de festivalgangers me vroeg de sfeer van ons weekendje Lowlands 2007 in woorden te vangen. Het werd dit gedicht. En het hangt nu bij hem aan…

Salut

Sinds kort volg ik de schrijfcursus Buitelende Beelden. Eén van de opdrachten tijdens deze cursus was een gedicht te schrijven waarin een plek centraal stond. Ik schreef dit gedicht, over de zachtste stad die ik ken. In een volgend leven ga ik in Gent wonen.

Start

Na acht weken zette ik mijn thuisgeschoolde kroost af op het schoolplein. De net 4-jarige voor zijn eerste échte schooldag. En dat kostte me toch meer moeite dan verwacht.

Blijf

Een gedichtje over missen, over houden en over hopen dat we degene die we missen altijd een beetje bij ons kunnen houden. Mijn nicht, die haar moeder (mijn lieve tante) verloor, vroeg me om deze tekst te schrijven. Het werd een universeel gedichtje voor iedereen die iemand moet missen.

Gedachtje

Sommige mensen zijn heel attent. Die sturen kaartjes bij iedere gelegenheid, bellen regelmatig gewoon om te kletsen en komen bij je langs als er iets aan de hand is. Sommige mensen lijken niet attent. Want die blijven thuis en laten niets van zich horen. Dat wil niet zeggen dat ze niet aan je denken. Ze…

Bouwen op jou

Een gedichtje voor alle ondernemers die nu een storm over zich heen krijgen en bang zijn dat hun, met liefde gebouwde, zaak instort. En voor iedereen die ervoor zorgt dat ze overeind blijven.

Opnieuw- gedichtje op kaart

Het eerste ‘coronagedichtje’ dat ik schreef. Omdat schrijven altijd werkt. Tegen alles. Ook, en juist, als er even niet zoveel te werken valt. Dit gedichtje hoort bij het project Luchtpost-gedichtjes op kaart.

Mantra-gedichtje op kaart

Een gedichtje om boven je bed te hangen. En een hele goede reminder voor mezelf. Verkrijgbaar als luchtpost-gedichtje op kaart.